Słowenia

Współpraca Polski ze Słowenią

Członkostwo Polski i Słowenii w UE zdynamizowało współpracę handlową, a wzajemne obroty zwiększały się w ostatnich latach o kilkanaście procent rocznie. Po gwałtownym załamaniu wymiany w 2009 r. z powodu kryzysu finansowego, obroty w 2010 r. zwiększyły  się o prawie 15%. Słowenia jest 22. partnerem handlowym Polski w UE i 27. w ogóle, natomiast Polska jest 7. rynkiem zbytu dla słoweńskich towarów i 12. dostawcą na słoweński rynek. Struktura polskiego eksportu uległa
w ostatnich latach zasadniczej zmianie: od przewagi surowców do coraz większego udziału towarów przetworzonych. Coraz więcej sprzedajemy też żywności. Import ze Słowenii jest zdominowany przez leki, sprzęt AGD oraz środki chemiczne.
Wyniki polsko-słoweńskiej wymiany handlowej w latach 2006-2010 obrazuje poniższe zestawienie (w mln EUR): 

* dane szacunkowe MG

Słoweńskie firmy postrzegają Polskę jako dogodne miejsce do inwestowania. Dowodem na to jest wysoka 5. pozycja Polski w słoweńskich inwestycjach zagranicznych po Chorwacji, Serbii i Czarnogórze, Niderlandach oraz Bośni i Hercegowinie. Łączna wartość bezpośrednich słoweńskich inwestycji zagranicznych wyniosła na koniec 2009 r. 5,9 mld EUR.
Łączna wartość słoweńskich bezpośrednich inwestycji w Polsce na koniec 2009 roku wyniosła ponad 102,7 mln EUR, co stanowiło 0,19% inwestycji zagranicznych
w Polsce ogółem i plasowało Słowenię na 27. miejscu wśród największych inwestorów. We wrześniu 2010 r. firma ARMETON (posiadająca już fabrykę we Wrocławiu) uruchomiła nową fabrykę w Łodzi.
Najważniejsi inwestorzy, firmy LEK i KRKA pochodzą z sektora farmaceutycznego. Firma LEK zainwestowała w Polsce 45,3 mln USD. Posiada zakład farmaceutyczny w Pruszkowie - Lek Polska Sp. z o.o., firma przejęła także Zakład Farmaceutyczny ARGON S.A. w Łodzi. W maju 2004 r. otwarto Centrum Produkcyjno - Logistyczne LEK w Strykowie k/Łodzi. Wg informacji inwestora wartość inwestycji w Strykowie wynosi 70 mln EUR. KRKA posiada nową fabrykę leków w Warszawie. Wartość inwestycji wynosi 25 mln USD.

Brak jest znaczniejszych inwestycji polskich w Słowenii, jak też głębszych powiązań kapitałowych.

Gospodarka.

Do 1990 Słowenia była najlepiej rozwiniętą pod względem gospodarczym republiką Jugosławii; produkt krajowy brutto na 1 mieszkańca (ok. 9 tys. dolarów USA, 1990) był 2-krotnie wyższy niż w Serbii i 3-krotnie większy niż w pozostałych republikach Jugosławii. Rozpad Jugosławii i związana z tym utrata rynków zbytu dla produktów słoweńskich (1990–93 wymiana handlowa z krajami byłej Jugosławii zmniejszyła się o 90%) spowodowały kryzys gospodarczy; wysoka inflacja i spadek produkcji przemysłowej zostały zahamowane w końcu 1993 w związku z postępującą prywatyzacją sektora państwowego, obejmującego przemysł, banki, transport i handel, oraz napływem kapitału zagranicznego, głównie z Niemiec, Austrii i Francji. W procesie prywatyzacji preferowano firmy krajowe, stąd Słowenia należy do członków UE z najniższym zaangażowanym kapitałem zagranicznym; wobec coraz mniejszej konkurencyjności firm słoweńskich w stosunku do azjatyckich (Chiny, Indie) w 2004 rozpoczęto regulacje prawne ułatwiające wejście na rynek inwestorom zagranicznym; w strukturze wytwarzania PKB dominują usługi — 63,5% (zwłaszcza turystyka); przemysł wytwarza 34,4%, rolnictwo 2,1%; PKB na 1 mieszkańca wg parytetu siły nabywczej wynosi 27,2 tys. dolarów USA (2007).

Przemysł. Słowenia jest krajem mało zasobnym w surowce miner.; wydobycie węgla brunatnego, gł. lignitu (Trbovlje k. Celje), rud cynku i ołowiu, rtęci (kopalnia w Idrija), uranu, niewielkich ilości ropy naft. i gazu ziemnego, kaolinitu. Produkcja energiielektrycznej 13,2 mld kW·h (2003), w tym 39% z elektrowni cieplnych, 37%
z elektrowni jądr. Krško (planowane zamknięcie 2023). Najważniejsze gałęzie przemysłu przetwórczego: metalurg., maszyn. (urządzenia energ., obrabiarki), samochodowy, celulozowo-papierniczy farm. oraz włók., skórz.-obuwn. i spoż. (zwł. winiarski); większość zakładów przem. jest skoncentrowana w Lublanie, Mariborze, Celje i Novo Mesto.

Rolnictwo. Użytki rolne zajmują ok. 25% pow. kraju; znaczne rozdrobnienie gospodarstw (średnia pow. 5,5 ha); w produkcji roln. dominuje uprawa zbóż (kukurydza, pszenica, jęczmień), ziemniaków i buraków cukrowych; rozwinięte sadownictwo, na północy — gł. jabłonie, na południu — brzoskwinie i oliwka; na południowych stokach gór powszechne winnice; we wschodniej części kraju hodowla bydła (gł. mlecznego) i trzody chlewnej, w górach — owiec. Eksploatacja lasów (zajmują ponad 55% pow. kraju).

Turystyka. Rozbudowana baza turyst. (gęsta sieć hoteli), liczne ośr. sportów zimowych (m.in. Planica), turyst.-wypoczynkowe (Bled, Kranjska Gora) i znane uzdrowiska (Slatina, Rimske Toplice, Laško); 2005 do Słowenii przyjechało 1,5 mln turystów zagr., najwięcej Niemców, Austriaków i Brytyjczyków; wpływy z turystyki 1,7 mld dol. USA.

Transport i łączność. Sieć komunik. dobrze rozwinięta, zwłaszcza transport samochodowy; 20,2 tys. km dróg kołowych, gł. łączą Lublanę z Koprem (największy port mor. kraju), Triestem (Włochy) oraz z Zagrzebiem i Wiedniem (przez Maribor); długość linii kol. wynosi 1,2 tys. km; 3 międzynar. porty lotn.: Lublana (Brnik), Maribor (Rače), Portorož; nowoczesna, cyfrowa sieć telefoniczna; 816 tys. abonentów telefonii stacjonarnej; w użytkowaniu 1,8 mln telefonów komórkowych.

Handel zagraniczny. Wartość eksportu 17,9 mld dol. USA, importu 19,6 mld dol. USA (2005); eksport maszyn i urządzeń przem., wyrobów farm., mebli; import maszyn i urządzeń, paliw, chemikaliów, artykułów spoż.; gł. partnerzy handl.: Niemcy, Włochy, Austria, Francja.

Wiadomości ogólne